Kakowski Warsztat Jogi

nasze rekomendacje | wasze opinie | ogłoszenia

O nas

Natasza Moszkowicz 

 

Natasza

Dyplomowana nauczycielka jogi  Iyengara w stopniu Senior Intermediate I, religioznawca. Praktykuje i pogłębia swoją wiedzę pod okiem Lois Steinberg, Rity Keller, Faeqa i Corine Birii oraz Jurka Jaguckiego. Zajmuje się tańcem współczesnym, pisze - nie tylko o jodze, tłumaczy - nie tylko odbywające się w Polsce warsztaty i konwencje jogi.

„Początek mojej praktyce dała potrzeba świadomej pracy z ciałem, potrzeba jego uzdrowienia, zapewnienia mu siły do bycia sprawnym. Była to potrzeba czysto fizyczna. Ciekawe, że w tym samym czasie przedmiotem moich studiów na Wydziale Filozofii UJ było przejawianie się ducha i świętości w rzeczywistości współczesnej. Zaprzęgałam intensywnie umysł do analizy skomplikowanych zjawisk kulturowych, gdy tymczasem sam umysł konsekwentnie tracił zaangażowanie i potrzebę ogarniania tego, co niepojmowalne. Dziś czuję, że ciało i umysł spotkały się na fascynującej drodze – drodze jogi. Staram się w swoim uczeniu pokazać drogę do tego spotkania. Obserwuj ciało, pracuj z ciałem, doświadczaj ciała na coraz głębszym poziomie, odkrywając je, pewnego dnia zobaczysz jak daleko jesteś poza nim. W tym miejscu znajduje się zrozumienie i spokój.”

Ewa Wardzała

 

Ewa

Ewa Wardzała – indianistka, sanskrytolog, dyplomowany nauczyciel jogi Iyengara (Senior  Intermediate I), dyplomowana w Indiach tancerka i nauczycielka klasycznego tańca indyjskiego. Regularnie odwiedza Instytut B.K.S. Iyengara w Punie (RIMYI), gdzie oprócz regularnej praktyki asystuje na lekcjach terapeutycznych, szkoląc sie w pracy z różnymi schorzeniami. Asystuje w kursach nauczycielskich, egzaminuje. Współpracuje z krakowską PWST, gdzie prowadzi jogę dla tancerzy Wydziału Teatru Tańca.

"Moją drogę jogiczną rozpoczęła fascynacja jej filozofią. Byłam na drugim roku indianistyki i nie mogłam pojąć dlaczego ludzie, którzy przekazują mi tak niezwykłą wiedzę, sami poprzestają na teorii. Dla mnie praca z ciałem i doświadczanie "na własnej skórze" były całkowicie naturalne - wręcz konieczne. Tak zaczęła się moja przygoda z jogą, która trwa do dziś. Miałam szczęście trafić na początku mojej jogicznej drogi na cudownych nauczycieli krakowskich, którym jestem dziś bardzo wdzięczna. To, co uważam za ważne w praktyce i nauczaniu jogi, to nieustanna uważność i obserwacja siebie nie tylko na macie, ale w sytuacjach codziennych. Joga daje mi radość, ufność i dystans do sytuacji trudnych. Jest dla mnie narzędziem do pełniejszego, bardziej uważnego doświadczania życia."

 

W zajęciach asystują



Agnieszka Warzecha


Ukończyła studia na Politechnice Warszawskiej, zawodowo związana jest z firmą z branży finansowej.
"Prawie cztery lata temu zaczęłam szukać dla siebie nowej formy aktywności fizycznej, mającej być rozwiązaniem dla moich problemów związanych z wadą postawy. Właśnie wtedy spotkałam się z jogą. Bardzo szybko zrozumiałam, że jest to spotkanie na całe życie. Joga jest dla mnie nauką uważności przekładającą się na wszystkie aspekty życia - z uważności skoncentrowanej na ciele na uważność w emocjach, w relacjach z innymi, w codziennym byciu sobą. Jestem przekonana, że znajduję się dziś na takim etapie swojego spotkania z jogą, dzięki temu, że od razu trafiłam pod właściwe "skrzydła". Za to jestem ogromnie wdzięczna."
 
 


Matylda Ciołkosz


Kompozytorka, wokalistka, skrzypaczka, artystka estradowa. Poetka, dziennikarka, tłumacz. Z praktyki jogi czerpie nieustającą radość oraz coraz silniejsze przekonanie, że w życiu człowieka wszystko ma swój odpowiedni czas.

"Joga stała się dla mnie wszechstronną formą treningu nie tylko fizycznego, ale również intelektualnego. Uczy, jak wzmacniać ciało w sposób konsekwentny, lecz nie agresywny. Pomaga przełamywać słabości poprzez ich akceptację - nie negację -  i systematyczną, cierpliwą nad nimi pracę. Rozwija zdolność uważnej obserwacji i wyciągania racjonalnych wniosków, zarówno na macie, jak i w codziennym życiu. Pomaga w odróżnianiu uczuć trwałych i głębokich od ulotnych emocji. I, co najważniejsze, ucząc dystansu do tego, co "moje",  wskazuje mimochodem, jak otworzyć się na świat i odnaleleźć w sercu ciepło dla drugiego człowieka."