Bharatanatyam
Bharatanatyam jest jednym z klasycznych tańców indyjskich, który obok tańca bollywoodzkiego zdobył na Zachodzie dużą popularność. Pochodzi z południa Indii, gdzie był częścią rytuału świątynnego."Poświęcona" bogu tancerka - devadasi - zjednywała przychylność bóstw i neutralizowała wpływy złych mocy. Jej obecność gwarantowała powodzenie ceremonii religijnej. Charakterystycznym dla Bharatanatyam jest wystukiwanie rytmu stopami, gesty rąk, oraz mimika twarzy odzwierciedlająca stan emocjonalny odgrywanych postaci. Służy to stworzeniu odpowiedniego nastroju u odbiorcy, tzw. smaku przedstawienia - rasa. Odpowiedni smak wywołuje stan zachwytu estetycznego, co jest celem szerzej pojętej sztuki indyjskiej. W tańcu tym rozróżniamy aspekt narracyny (nritya) - gdzie przedstawiane są wątki hinduskiej mitologi i abstrakcyjny (nritta) - ukazujący techniczny kunszt tancerki.
Kathak jest jednym z klasycznych tańców Indii. Rozwijał się wśród bardów (/katha/ to opowiadanie) wędrujących po Indiach Północnych już w pierwszych wiekach naszej ery. Do dziś częścią kathaku jest opowiadanie historii, głównie z mitologii, za pomocą gestów i mimiki. W czasach późniejszych taniec ten stał się tańcem dworskim. Rozwinął się drugi bardzo ważny aspekt kathaku, którym są stepy. Dziś przedstawienie kathakowe jest połączeniem części narracyjnej z częścią rytmiczną, z charakterystycznym stepowaniem do złożonych rytmów i z energicznymi obrotami. Podobnie jak w innych tańcach indyjskich, tańczy się boso, a na kostkach zawiązuje się sznur dzwonków /ghungru/.
Odissi jest jednym z ośmiu klasycznych tańców indyjskich. Pochodzi z wschodnich Indii, ze stanu Orissa. Początkowo był kombinacją trzech styli Mahari (taniec tancerek świątynnych), Nartaki (tańczony na dworze królewskim) oraz Gotipua (taniec młodych chłopców). Nartaki został jednak zapomniany i dzisiejszy odissi składa się już tylko z dwóch stylów, z jednej strony delikatnego, pełnego wdzięku i gracji Mahari, a z drugiej żywego i energetycznego Gotipua. Taniec ten charakteryzuje idea tribhangi, tzw. trójzgięcia - niezależnego ruchu głowy, tułowia i bioder.
Taniec orientalny (znany też jako „belly dance”- taniec brzucha) jest tańcem niezwykle kobiecym. Potrafi uwodzić delikatnością, kusić wdziękiem, zachwycać pięknem formy. Pozwala przenieść się w fascynujący świat orientu- w świat tajemnicy i magii. Taniec Orientalny jest manifestacją kobiecego piękna, piękna, które drzemie w każdej z nas czekając by je wydobyć...
Bollywood
Bollywood Dance jest indyjskim tańcem wykorzystywanym w sztuce filmowej Bollywoodu. Inspirowany jest elementami klasycznych tańców indyjskich ( kathak, bharatanatyam, czy kuchipudi), folklorem (gudżaracki taniec dandiya, czy pendżabska bhangra), tańcem orientalnym i współczesnymi formami tańca zachodniego (np. hip-hop). Jego zróżnicowana dynamika i zmieniający się nastrój podparte są elementem narracyjnym, charakterystycznym dla klasycznych form tańca indyjskiego. Gesty rąk przedstawiają treść utworu śpiewanego przez tancerzy. Mimika, podobnie jak w tańcu klasycznym, podkreśla emocje bohaterów. Uroku tańca dopełnia bogactwo strojów i kolorów oraz ogromna liczba tancerzy, którzy synchronicznie i perfekcyjnie wykonują nawet najdrobniejsze gesty.
Ewa Wardzała
Indianistka, dyplomowana nauczycielka jogi wg metody B.K.S.Iyengara, tancerka i nauczycielka tańca, założycielka zespołu tańca indyjskiego Natyalaya.
Swoją przygodę z tańcem zaczęłam w dzieciństwie, przez wiele lat swojej wczesnej młodości tańczyłam taniec współczesny. Kiedy pierwszy raz zobaczyłam taniec bharatanatyam wiedziałam, że kiedyś będę go tańczyć. Naukę bharatanatyam rozpoczęłam podczas rocznego stypendium ICCRu w indyjskiej szkole tańca Ganesha Natyalaya u Sarojy Veidyanathan w Delhi (styl tandżawurski). Obecnie swoją edukację taneczną kontynuuję u Radhy Anjali we Wiedniu (styl kalakszetry).Taniec bharatanatyam urzeka mnie niesamowitą precyzją ruchu, połączeniem siły i wytrzymałości z delikatnością, wręcz łagodnością, a także kobiecym wdziękiem, jakimi tancerka musi się wykazać.
Artur Przybylski
Student Śląskiego Uniwersytetu Medycznego, tancerz, instruktor tańca, choreograf.
"Na pierwsze zajęcia z tańca towarzyskiego zostałem namówiony przez koleżankę. Zawsze interesowałem się różnymi technikami tanecznymi, dlatego po dołączeniu do katowickiej grupy Saathi zafascynował mnie klasyczny taniec indyjski kathak, którego mam zaszczyt uczyć się od najlepszych tancerzy tego stylu w Indiach: Pt. Birju Maharaj oraz jego córki Mamty Maharaj. Oprócz kathaku uczę się kubańskiej salsy w Szkole Jose Torresa."
Jagoda Flaga
Tancerka PTT i PFT, chórzystka. Tańcem zajmuje się od 8 lat. Początkowo był to taniec towarzyski i nowoczesny, później taniec indyjski klasyczny (Bharata Natyam, Kathak, Odissi), a także Bollywood oraz taniec arabski (Raks Sharki). Uczestniczyła w wielu warsztatach i szkoleniach, zarówno w kraju jak i za granicą, z zakresu różnych dziedzin tańca, a w szczególności tańca towarzyskiego, nowoczesnego, baletu, jazzu, Bharata Natyam, Kathaku, Odissi oraz tańca Bollywoodzkiego, tańca arabskiego oraz powiązanej z tańcem sztuki walki Capoeiry. Medalistka w wielu turniejach o zasięgu ogólnopolskim. Z wykształcenia biotechnolog, naukę kontynuuje na studiach doktoranckich.
.jpg)
Kamila - Shereen Jamila
Po raz pierwszy z tańcem orientalnym zetknęłam się trzy lata temu w Tunezji. Tam też stawiałam swoje pierwsze kroki pod okiem miejscowych tancerek, tam też wciąż wracam po kolejne doświadczenia. W Polsce kontynuuję naukę "na własną rękę", czerpiąc inspiracje z różnych źródeł i pracując nad tworzeniem własnego stylu.
Karolina Szwed
Absolwentka teatrologii na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie obroniła pracę magisterską na temat indyjskiego tańca gotipua z Orisy. Absolwentka studium aktorskiego „Lart Studio" w Krakowie. W latach 2004 - 2008 uczestnicząca w międzynarodowych sesjach pracy organizowanych przez Instytut Grotowskiego (do 2007 Ośrodek) we Wrocławiu. Odbyła cztery wyprawy do Indii, gdzie uczyła się indyjskiej sztuki walki kalarippajattu (stylu południowego tekkan), podstaw tańca gotipua i podstaw techniki tańca odissi, jogi metodą Sivanandy oraz prowadziła badania naukowe nad tańcem gotipua i kalarippajattu oraz sztuką i kulturą Indii. Treningi kontynuuje, począwszy od 2005 r., ucząc się w Thiruvananthapuram początkowo pod kierunkiem Jayachandrana Naira w Kerala School of Martial Arts (2005 - 2008), a obecnie u Thankappana Assana i Ajitha Kumara w Maruthi Marma Chikilsa Kalari Sangham and Ayurveda. Tańca odissi uczy się u dr Rekhi Tandon. Kontynuuje własną praktykę jogi metodą Sivanandy oraz uczy się jogi B. K. S. Iyengara w Krakowskim Warsztacie Jogi. Interesuje się możliwością połączenia środków wyrazu teatru i tańca indyjskiego, elementów jogi (również teatru orientu) z teatrem i tańcem europejskim.
Justyna Janaszkiewicz
Absolwentka politologii na UP i studentka pedagogiki na UJ. Tancerka zespołu tańca indyjskiego Saathi, razem z zespołem występuje na imprezach promujących Indie i oraz wielu innych. Od ponad roku prowadzi zajęcia z tańca Bollywood w krakowskich szkołach tańca, wcześniej prowadziła różne warsztaty m.in na Festiwalu dla Kobiet PROGRESSteron w Katowicach, na Zlocie Skautów w Chorzowie . Obecnie intensywnie uczy się klasycznych tańców indyjskich: kathak i bharatanatyam.